Een bezoek aan Sossusvlei en Deadvlei

De avond voor het bezoek aan Sossusvlei begint rustig. Tegen het einde van de middag arriveren we bij de lodge Quiver Camp in de omgeving van Sesriem, na uren rijden door open landschap waar wegen zich eindeloos lijken uit te strekken. De zon staat laag en werpt lange schaduwen over de vlaktes. Bij de lodge melden we ons bij de receptie, die vraagt of we in het restaurant willen eten of dat we onze koelkast gevuld willen hebben, zodat we zelf de braai aan kunnen steken. Natuurlijk kiezen we voor het laatste. Terwijl dit geregeld wordt, springen we even in het zwembad om het stof van ons af te spoelen.

Zwembad met parasols en uitzicht over de vlakte bij een lodge in Namibië

Terwijl het laatste licht over het kamp valt, steken we de braai aan en grillen we het vlees en de groente die in de koelkast waren gelegd. In het laatste avondlicht zien we af en toe een springbok voorbijgaan. We kruipen vroeg ons bed in, want de volgende dag zal de wekker vroeg gaan.

Kampvuur bij een open schuilhut tegen een rotswand op een camping in Namibië

Nog voor het eerste licht gaat de wekker; bij de ingang van de lodge staat een 4×4 op ons te wachten, waarmee we vandaag op pad gaan. Het is mogelijk om dit met je eigen auto te doen, maar op grote delen van de route is de weg bedekt met een dik pak zand. In het donker rijden we richting de ingang van het Namib-Naukluft National Park.

Uitzicht vanuit de auto over de woestijnvlakte bij Sossusvlei in laag middaglicht

Zodra het park opengaat, rijdt de stoet het gebied in. De weg is recht en voert door een landschap dat langzaam zichtbaar wordt. Het eerste zonlicht raakt de toppen van de duinen, die van grijs naar diep rood kleuren. Terwijl de zon verder klimt, zweven twee luchtballonnen geruisloos boven het landschap.

Twee luchtballonnen boven de Namibwoestijn in het ochtendlicht

Niet ver van de ingang verschijnt Dune 45, een van de bekendste duinen van het gebied. De duin ligt direct langs de weg en steekt scherp af tegen de bleke ochtendlucht.

Rij geparkeerde auto's aan de voet van Dune 45 in Sossusvlei

De route gaat dieper het park in, richting Deadvlei. Na het asfalt volgt het laatste deel over zand, waarna de auto wordt geparkeerd. Vanaf hier gaat het te voet. Het pad voert langs een hoge duin die eerst beklommen moet worden. De klim is zwaar; elke stap zakt weg in het losse zand. Boven wacht uitzicht over een helderwitte vlakte, omringd door duinen die aan alle kanten oprijzen. De afdaling aan de andere kant gaat sneller, glijdend en stap voor stap richting de bodem.

Voetsporen over de kam van een zandduin bij Sossusvlei met wandelaars in de verte

Beneden ligt Deadvlei. De witte zoutvlakte is hard en droog, bijna verblindend in het zonlicht. Verspreid staan zwarte boomstammen, versteende acacia’s die hier al honderden jaren staan. Het contrast tussen het witte zand, de zwarte bomen en de rode duinen is bijna onwerkelijk. Het is een vreemde plek om rond te lopen. Ondertussen begint de zon steeds harder zijn best te doen en zijn we blij dat we een hoed mee hebben genomen. We moeten gelukkig niet weer de duin omhoog te lopen, maar kunnen via een lager deel dat redelijk verhard is terug richting de jeep lopen.

Dode kameeldoorn voor een rode duin in Deadvlei bij Sossusvlei

Niet ver van Deadvlei wordt een plek gezocht voor het ontbijt. In de schaduw van een klein bosje, zittend op wat geïmproviseerde bankjes aan een gedekte tafel, eten we een simpel ontbijt dat bestaat uit wat voorgesmeerde boterhammen en vers fruit. Daarna begint de rit terug door het park, opnieuw langs duinen die inmiddels een andere kleur hebben gekregen.

Reisgezelschap dat ontbijt bij een safarivoertuig onder de bomen in Namibië

We sluiten ons bezoek aan de Sossusvlei af met een wandeling door de kloof. We bezoeken de Sossuskloof in mei; in deze periode staat er geen water in de kloof, zodat we er een wandeling doorheen kunnen maken. Na een korte wandeling worden we teruggebracht naar onze lodge, waar we onze spullen bij elkaar zoeken en vertrekken naar onze volgende stop.

Wandelaars in de smalle Sesriemkloof bij Sossusvlei met hoge zandsteenwanden

Praktisch: kaartjes, tijden en de laatste vijf kilometer

Sossusvlei ligt in het Namib-Naukluft National Park en je komt er binnen via de poort bij Sesriem. Wie binnen de poort slaapt, op de camping of in de lodge van het park, mag een uur eerder naar binnen dan wie buiten overnacht. Dat uur is precies het verschil tussen zonsopgang op de duinen en zonsopgang op de parkeerplaats. Vanaf de poort is het vijfenveertig kilometer geasfalteerde weg tot Dune 45, een duin van ruim honderdzeventig meter hoog, en nog eens vijftien kilometer tot de 2×4-parkeerplaats. De laatste vijf kilometer naar Sossusvlei en Deadvlei zijn los zand en alleen begaanbaar met een vierwielaandrijving. Heb je die niet, dan zet je de auto op de 2×4-parking en neem je de shuttle die daar heen en weer rijdt. Probeer het niet zelf met een gewone auto; vastlopen in dat zand is de standaardfout.

Van de parkeerplaats bij Deadvlei is het nog ruim een kilometer lopen door mul zand naar de pan. Reken heen en terug op een uur en neem water mee, want er is onderweg geen schaduw. Ga vroeg: vanaf een uur of tien is het zand te heet om op blote voeten te lopen en verdwijnen de scherpe schaduwen die de duinen hun vorm geven. De toegangsprijs betaal je per persoon per dag plus een bedrag voor het voertuig, contant of met kaart bij de poort. Houd er rekening mee dat je bij vertrek weer langs dezelfde poort moet en dat die bij zonsondergang sluit.

Wat je nog meer kunt doen rond Sesriem

Vlak bij de poort ligt de Sesriemkloof, een smalle spleet van ongeveer een kilometer lang die de Tsauchab-rivier in het gesteente heeft uitgesleten. Je daalt er af tussen wanden van dertig meter hoog en loopt door de bedding. Dat kost een half uur en is een goede invulling voor het eind van de middag, als het voor de duinen te warm is.

Elim Dune ligt op vijf kilometer van de poort en is met een gewone auto bereikbaar. De duin is minder hoog dan Dune 45 maar veel rustiger, en het uitzicht over de vlakte bij zonsondergang is er net zo goed. Boven de duinen worden ballonvaarten aangeboden bij zonsopgang, met na de landing een ontbijt in de woestijn. Het is de duurste manier om Sossusvlei te zien en de vaarten gaan alleen door bij weinig wind, dus plan ze niet op je laatste ochtend.

Veelgestelde vragen over Sossusvlei en Deadvlei

  • Wat is het verschil tussen Sossusvlei en Deadvlei?

    Sossusvlei is de zoutpan waar de Tsauchab-rivier eindigt, omringd door de hoogste duinen. Deadvlei is een kleinere, witte pan er vlakbij, met de dode kameeldoornbomen die op vrijwel elke foto van Namibië staan. Ze liggen op loopafstand van elkaar.

  • Hoe kom je bij Sossusvlei?

    Via de poort bij Sesriem. Vanaf daar is het vijfenveertig kilometer asfalt tot Dune 45 en nog eens vijftien tot de 2×4-parkeerplaats. De laatste vijf kilometer is los zand, alleen begaanbaar met vierwielaandrijving; anders neem je de shuttle die daar rijdt.

  • Hoe vroeg moet je er zijn?

    Zo vroeg mogelijk. Wie binnen de poort slaapt mag een uur eerder naar binnen dan wie erbuiten overnacht, en dat uur bepaalt of je de zonsopgang op de duinen of op de parkeerplaats meemaakt. Vanaf een uur of tien is het zand te heet en verdwijnen de schaduwen die de duinen hun vorm geven.

  • Hoe hoog is Dune 45?

    Ruim honderdzeventig meter. De duin dankt zijn naam aan de plek: hij staat op de vijfenveertigste kilometer van de weg tussen de poort bij Sesriem en Sossusvlei. Naar boven lopen duurt ongeveer een half uur.

  • Hoe lang loop je naar Deadvlei?

    Ruim een kilometer door mul zand vanaf de parkeerplaats. Reken heen en terug op een uur en neem water mee, want er is onderweg geen schaduw.

  • Wat kun je nog meer doen bij Sesriem?

    De Sesriemkloof, een smalle spleet van ongeveer een kilometer met wanden tot dertig meter hoog, en Elim Dune op vijf kilometer van de poort, die ook met een gewone auto bereikbaar is. Boven de duinen worden bij zonsopgang ballonvaarten aangeboden.